حب المجانين

حسن وهو بيخبط الورقه فى وشها : واحيات امك لو نقصتى درجه لانتى شايله الماده ( وبينزل يمشى فى وسط الطلاب المندمجين فى الامتحان وبيروح جمب هاله ) 
هاله : الهى ربنا يسترك دانا حتى اختك ( بشحتفه ) 
حسن : خلصتى الامتحان وبتشحتى ( وهو بيبص فى  الورقه وبيسبها ويمشى ) 
هاله : دانت اخ عاق بس انا فهمه هو خايف لاحسن اسبقه ( بثقه وهى بټبوس   نفسها ) 
بعد ساعه كان بيلم الورق وكله خارج وبيروح عند شيماء عشان ياخد الورقه 
حسن : الورقه يا دكتوره
شيماء : خمس دقايق بس الهى ربنا يسترك 
حسن :  يعنى بقالك ساعه مش عارفه حاجه والوحى هينز عليكى فى الدقيقه دى 
هاله من وراه : اش عرفك انت الدقيقه دى بتعمل اى ( وهى بدخل دماغه بينهم ) 
حسن سحب الورقه منها وبيعدل الورق 
شيماء لهاله بصوت عالى : دانتو عيله تنحه والله مانا مكلماكم تانى وبتمشى وهى خارجه  بتقابل الواد اللى قولنا عليه ( ياسين ) 
ياسين : دكتوره شيماء ممكن اتكلم معاكى 
شيماء  فى سرها : اى الهبل دا هو الواد هيصدق انى بحبه ولا اى  (وبعدين بتبص على حسن وهوملبوخ فى ورق) اقسم بالله بحب تنح مش كلام 
شيماء : خير يا دكتور فى حاجه ( بطريقه جاده )  

هاله لحسن : ولا الحق البت شيماء بتشقط  الواد القمر ( بدهشه ) 
حسن وهو بيبص نحيت شيماء : ليلتك سوده يابنت مدحت 
وبيروح عليهم 
حسن : فى حاجه ولا اى 
ياسين : لا يا دكتور دانا كنت عايز دكتوره شيماء فى موضوع خاص 
هاله من وراه : يا خسارتك فى المستشفيات يا قلبى والله 
شيماء فى سرها  : الله يخربيتك يا شيخ  وبعدين بتبص على حسن بتلقى وشه احمر  وعيونه مبرقه 
شيماء : احمممم موضوع اى يا دكتور هو احنا بينا مواضيع 
ياسين : بصراحه انا كنت عايزه اخد رقم والدك انا معجب بيكى 
شيماء : دانا ( بدهشه ) 
هاله : دانت زوقك يقرف ياابنى والله